bir hayal ürünü / a figment of imagination

"garage" brings together the works of five artists, this time through the concept of “reality”, in a new space for experience within the framework of “Unite”.

​

To what extent can a work of art, whose very mode of existence is artificiality, approach reality, and to what extent can it be sincere? And does a work of art that has failed to remain honest with itself not ultimately turn into “kitsch”? Yet isn’t the aim of the artist who sets out with the most sincere of intentions precisely to capture their own truth?

If so, the most appropriate approach seems to be for the work to be nothing but itself, to exist for and through itself. But does hanging a found object on a wall not destroy its innocence? Does the solution lie in irony, or in chance?

​

For the viewer, however, regardless of the artist’s method, the work’s condition of being a “product of the imagination” never entirely disappears.

This fundamental question in artistic production remains ever-present precisely because it cannot be answered. And each time, the artist continues the search for reality anew. Isn’t this what gives us strength in the phenomenon we call art: its ability to give us the courage to pursue what remains inaccessible?

This collective installation by five artists reveals different approaches to the search for reality and originality in art. Within their differing relationships to reality, the works seek the reason for their own existence.

Can Aytekin adapts plates covered with patterns reminiscent of mechanical vibrations to the reality of the space, placing them as original elements of the environment.

„scribbles“ , acrylic on forex-plates, 19 pieces, 2026

Keziban Baskı moves along a fine line between the concrete and the abstract with motifs rooted in real life, while at the same time creating an entirely new language.

„i'll be right there“, 70x100 cm, „wedding“, 150x200 cm, oil pastel on paper, 2026

Zeynep Beler turns, in her new works, to an aleatoric method in contrast to her previously controlled painting practice. The forms that emerge by chance reflect the reality of the moment.

„gardens“, 2026, sumi-e and ink stone on paper, varying sizes

Serra Bilgincan explores the relationship between the actual perception of vibration and resonance through resonance bodies. She transforms construction technique into a living object.

*pulmolingua“, stainless steel, aluminium, acrylic, felt, insulated copper cables, four surface exciters, four amplifiers, multi-channel audio

Coşkun Demirok creates the perception of a photograph by arbitrarily bringing an ordinary act of painting to an end. He misleads the observer, questioning their perception of reality.

„incomplete“, spray color on paper, 70x50cm each , 8 pieces, 2026

​

Coşkun Demirok, 11.08.2026, Ankara

...............​.............................................................................

​

Garage, “Unite” bünyesinde yer alan yeni deneyim alanında, bu kez beş sanatçının işlerini “gerçeklik” kavramı üzerinden bir araya getiriyor.

​

​Varoluş biçimi yapaylık olan bir sanat yapıtı, gerçekliğe ne denli yaklaşabilir, ne denli samimi olabilir? Ve kendine karşı dürüst kalmayı ıskalamış bir sanat işi, gene sonunda bir “kitsch”e dönüşmüş olmuyor mu? Oysa en samimi duygularla işe koyulan sanatçının amacı kendi gerçeğini yakalamak değil mi? Öyleyse yapıtın yalnızca ve yalnızca kendi olması, kendi için var olması en doğru yöntem gibi gözüküyor.

Peki bir buluntu cismin duvara asılması, onun masumiyetini yok etmiyor mu? Çözüm ironiden mi, yoksa tesadüften mi geçiyor?

İzleyici için ise, sanatçının yöntemi ne olursa olsun, yapıtın “hayal ürünü” olma hâli bütünüyle ortadan kalkmıyor.

Sanat üretimindeki bu temel sorun, yanıtı verilemez bir soru olarak hep güncelliğini koruyor. Sanatçı ise her defasında yeniden gerçekliği aramayı sürdürüyor. Sanat denen olgunun bize güç veren yanı, erişilemez olanın peşine düşme gücünü bize verebilmesi değil de ne?

Beş sanatçının bu ortak yerleştirmesi, sanatta gerçeklik ve özgünlük arayışındaki farklı yöntemleri

gösteriyor. Yapıtlar, gerçeklikle kurdukları farklı ilişkiler içinde kendi varoluş nedenlerini arıyorlar.

​

Can Aytekin mekanik titreşimleri andıran desenleriyle kaplı plakaları mekânın gerçekliğine

uyumluyor, onları ortamın özgün elemanları olarak yerleştiriyor.

„karalamalar“ forex üzerine akrilik, 19 adet, 2026

​

Keziban Baskı dayanaklarını gerçek yaşamdan alan motiflerinde somut-soyut arası ince bir

cizgide yürüyor, bu arada yepyeni bir dil yaratıyor. 

„geliyorum“, 70x100 cm, „düğün“, 150x200 cm, kağıt üzerine yağlı pastel, 2026

​

Zeynep Beler yeni çalışmalarında kontrollü boyama pratiğine karşı bu kez aleatorik bir yönteme başvuruyor. Tesadüfi oluşan biçimler an'in gerçeğini yansıtıyorlar.

„bahçeler“, 2026, kağıt üzerine lavi ve mürekkep taşı, değişen boyutlar

​

Serra Bilgincan rezonans gövdeleri üzerinden titreşimin gerçek algısı ile bağıntısını

deneyimliyor. Yapı teknigini yaşayan bir objeye dönüştürüyor.

"pulmolingua“, paslanmaz çelik, alüminyum, akrilik, keçe, yalıtımlı bakır kablolar, dört adet yüzey titreştirici, dört adet amplifikatör, çok kanallı ses, 2026

​

Coşkun Demirok olağan bir boyama eylemini keyfî bir biçimde sonlandırarak fotoğraf algısı

yaratıyor. Gözlemciyi yanıltıyor, gerçek algısını sorguluyor.

„bitmemiş“, kağıt üzerine sprey boya, 70x50 cm, 8 parça, 2026

​

Coşkun Demirok, 11.08.2026, Ankara

​​​​​​