elipse dair/about ellipse

When I worked with the ellipse as a reduced form, I realized it possessed a quality fundamentally different from the circle’s fixed, single-centered certainty. With its two foci, the ellipse resisted definition and opened a threshold space where variation, movement, and imperfection could coexist. This sense of openness aligned with the collective wholeness that “garage” has always sought, which made the collaboration with Gurur Gelen feel like a natural extension of the work.

For me, the ellipse became less a geometric figure and more an image of thought: flexible, non-linear, constantly shifting between order and deviation. It carries the perfection associated with the circle, yet simultaneously destabilizes it; by multiplying the center, it generates ambiguity, in-betweenness, and polysemy. In a world drawn toward uniformity, the ellipse reminds us that unresolvedness can also be a form of coherence.

Kepler’s discovery that planets move not in circles but in elliptical orbits echoes this insight: what appears as deviation can reveal a deeper harmony. In music, the ellipse is heard as motion that avoids a single tonal center, oscillating between two poles. Modulated harmonies, slightly unstable rhythms, and non-linear structures embody openness rather than completion, suggesting an aesthetic where movement and instability become generative forces.

--------------------------

Elipsi biçimsel bir indirgeme olarak kullandığımda, onun dairenin tek merkezli kesinliğinden tamamen farklı bir nitelik taşıdığını fark ettim. İki odağı sayesinde tanıma direnen, değişkenlik ve hareket için alan açan bir eşik formuydu; kusurluluğun ve akışkanlığın aynı mekânda var olabileceğini gösteriyordu. Bu açıklık, “garage”ın her zaman aradığı kolektif bütünlük fikriyle örtüştüğü için Gurur Gelen’le işbirliği yapmak doğal bir adım oldu.

Elips benim için mutlaklıktan çok düşüncenin bir imgesi hâline geldi: esnek, doğrusal olmayan, düzen ile sapma arasında gidip gelen bir yapı. Çemberin mükemmelliğini taşıyor ama aynı anda onu istikrarsızlaştırıyor; merkezi çoğullaştırarak aradalık, belirsizlik ve çok anlamlılık üretiyordu. Tekdüzeliğe yönelen bir dünyada, çözülmemişliğin de bir tutarlılık biçimi olabileceğini hatırlatıyordu.

Kepler’in gezegenlerin dairesel değil eliptik yörüngelerde hareket ettiğini göstermesi de bunu doğrular: sapma gibi görünen şey, aslında daha derin bir uyumu açığa çıkarır. Müzikte de elips, tek bir merkeze yönelmeyen, iki odak arasında salınan hareketler olarak duyulur. Modülasyonlu armoniler, hafifçe dengesiz ritimler ve doğrusal olmayan yapılar, tamamlanmışlık yerine açıklığı, hareketi ve istikrarsızlığın verimliliğini temsil eder.

​

Gurur Gelen

After studying sound engineering at SAE San Francisco, he earned a master’s 

degree in Sonic Arts at ITU MIAM. He has produced cross-genre music, performed 

live, and worked as an audio engineer internationally. In recent years, he has 

focused on game development and coding as part of his artistic work.

Coşkun Demirok

was born in Ankara and has lived in Düsseldorf since 1971. From 

1999 to 2017, he was one of the partners at the architectural firm “DGMArchitekten” in Krefeld. Alongside his work in architecture, he has consistently

maintained his identity as an artist. In recent years, having reconnected with 

Ankara, he established the “garage” as his working space and, beyond that, as an

“artspace for experience.” More recently, his interests have expanded beyond the

visual arts to include text collages, photography, performance, installation, 

and acoustic art.

​